ایران پرسمان

آخرين مطالب

جهان سوم يادداشت

جهان سوم

  بزرگنمايي:

جهان سوم(third world)، اصطلاحي است که در دهه‌هاي 1950 و 1960 رواج يافت و مقصود از آن مجموعه‌ي کشورهاي تازه استقلال يافته‌ي قاره‌هاي آسيا و آفريقا و همچنين مجموعه‌ي کشورهايي است که نه از شمار کشورهاي توسعه يافته‌ي سرمايه‌داري به شمار مي‌آيند نه از شمار کشورهاي توسعه يافته‌ي کمونيست (و درين معني کشورهايي مانند چين، کره‌ي شمالي و ويتنام و کامبوج نيز، اگرچه رژيم‌ کمونيست دارند، در مجموعه‌ي جهان سوم مي‌گنجند). عنوانهاي همرديف اين اصطلاح براي اين کشورها، کشورهاي «توسعه نيافته»، «کم توسعه» يا «رو به توسعه» است. مفهوم جهان سوم بيشينه‌ي کشورهاي امريکاي لاتين و کشورهاي آسيايي و افريقايي را در برمي‌گيرد. بيشتر اين کشورها پيشينه‌ي استعمارزدگي دارند (نک استعمار) و از امپرياليسم نفرت دارند و گرفتار فقر و انفجار جمعيتند و در سازمان ملل بيش از دو سوم کشورهاي عضو را تشکيل مي‌دهند.
در دهه‌هاي 1950 و 1960 يک جنبش سياسي بين‌المللي در اين کشورها براي کسب هويت خاص سياسي و اخلاقي در برابر دو «بلوک شرق» و «بلوک غرب» پديد آمد که رهبران برجسته‌ي آن جواهل لعل نهرو از هند، ناصر از مصر، سوکارنو از اندونزي، و تيتو (نک تيتوئيسم) از يوگوسلاوي بودند. «کنفرانس باندونگ» و «کنفرانس بلگراد» اجتماعي از رهبران بيشينه‌ي اينگونه کشورها بود که با نام «غير متعهد» در پي کسب هويت تازه‌ي بين‌المللي بودند و حتي برخي اميد بسته بودند که از ميان اين کشورها بلوک سومي يا «نيروي سوم»ي در برابر بلوکهاي شرق و غرب به وجود آيد، اما ضعف بنيه‌ي اقتصادي و بحرانهاي سياسي داخلي اين کشورها ناگزير آنها را به سوي يکي از دو بلوک شرق و غرب کشاند، و اگرچه بسياري از «کشورهاي غيرمتعهد» همچنان به سياست «عدم تعهد» ادامه مي‌دهند، اما در عمل، از نظر ايدئولوژيک و سياسي و اقتصادي، به يکي از دو بلوک گرايش دارند و درين ميان سهم کشورهاي گراينده به شوروي و کمک گيرنده از آن – به علت ترس و نفرتي که اغلب اين کشورها از پيشينه‌ي استعماري و امپرياليستي غرب دارند – رفته – رفته بيشتر مي‌شود. در اين اواخر، برخي نويسندگان غربي تقسيم بندي تازه‌اي کرده‌اند و کشورهاي رو به توسعه‌ي داراي منابع طبيعي غني، مانند کشورهاي نفت خيز خاورميانه، را «جهان چهارم» ناميده‌اند.
چينيها با پذيرش نظريه‌ي «سه جهان» به اين اصطلاح برد و بعد تازه‌اي داده‌اند. به نظر آنان جهان انقلابي حقيقي و ضد امپرياليست «جهان سوم» است که در برابر دو اردوي امپرياليسم و «سوسيال امپرياليسم» قرار مي‌گيرد و مورد تهديد و استثمار آنهاست. ولي شورويها و کمونيستهاي هوادار آنها تنها به «دو اردوگاه»، يکي «اردوگاه امپرياليسم و سرمايه‌داري» و ديگري «اردوگاه سوسياليسم و ضد امپرياليسم» باور دارند.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

رازهایی از سرداب حرم حضرت اباالفضل العباس(ع)

دانشگاه‌ها "دانشجویان بورسیه" را به صورت آزمایشی در هیات علمی بپذیرند/ در صورت ضعیف بودن، عذرشان را بخواهند

نوعی شوخ‌طبعی، مدارا و جدی نگرفتن اوضاع در نسل جدید دیده می‌شود

افزایش احساسات بدون پشتوانه معرفتی، آسیب رسان است

کوتاه یا بلند در ادبیات معاصر آمریکا/ چرا کتاب‌های قطورتر موفق هستند؟

شمارگان از نفس افتاده و کتاب‌های قاچاق 150 هزار نسخه‌ای

نوشتن، تجربه‌ای نبوی است

جویس، فاکنر، هیوز، و پلات هم کتاب کودک نوشته‌اند

فراخوان مقاله سمپوزیوم 2019 براتیسلاوا منتشر شد

کتابفروشی‌ها کانون‌های فرهنگی را زنده نگه می‌دارند

اقدامات امام حسن عسکری(ع) در مبارزه با اندیشه های ضد اسلامی

درمرکز دایره‌ی سینما

لمپنیسم متجددانه

فلسفه:پراگما

موسیقی در چنگ مافیا

هنوز هاله‌ی تقدس وجود دارد

دین‌شهری و شهردین

جواني جامعه ايراني و انرژي جوانان/فرصتي که مي‌تواند تهديد باشد

چرا دولت‌هاي جمهوري اسلامي با استقبال مي‌آيند و با بداقبالي مي‌روند؟

رفتار درست در قبال اقدام ماموران سعودي عليه زائران ايراني عمره چگونه بايد باشد؟

اسرار جنگ عراق عليه ايران در کتاب خاطرات يک ارتشبد عراقي

استدلال موافقين و مخالفين گفتگوي حقوق بشري

رئيس جمهور چقدر دارايي دارد؟

جهان سوم

خاورميانه جديد با هويت اسلامي

6 اصل در قضا و قدر

انتخابات و رديابي راهبرد دشمن

حقوق بشر و اينترنت