ایران پرسمان

آخرين مطالب

چلوخورش رییسی و چشمان لاریجانی که بی‌عینک هم خوب می‌بینند مقالات

چلوخورش رییسی و چشمان لاریجانی که بی‌عینک هم خوب می‌بینند

  بزرگنمايي:

ایران پرسمان -
چلوخورش رییسی و چشمان لاریجانی که بی‌عینک هم خوب می‌بینند
٧٠٢
٠
اعتماد / متن پیش رو در اعتماد منتشر شده و انتشار آن به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست.
پذیرایی سیدابراهیم رییسی از دو میهمان عالیرتبه‌اش، حسن روحانی و علی لاریجانی با چلوقیمه موجب واکنش‌هایی در فضای رسانه‌ای شد؛ موضوعی که شاید پررنگ‌ترین حاشیه جلسه شامگاه چهارشنبه سران سه قوه بود. جلسه‌ای که متن آن به موضوعی بسیار مهم یعنی اعلام زمان گام سوم کاهش تعهدات برجامی از سوی رییس‌جمهوری و در حضور روسای قوای مقننه و قضاییه حکایت داشت. با این همه اما لااقل در سطح رسانه‌های داخلی و به‌ویژه فضای مجازی، آنچه بعضا بیش از این متن مهم مورد توجه قرار گرفت، آن حواشی خوش‌مزه بود؛ ماجرایی که بی‌راه نیست اگر بگوییم از یک مزاح کلامی رییس مجلس آغاز شد و بعد، وقتی رییس‌جمهوری نیز با لبخند تایید، مطایبه را ادامه داد، بانمک‌تر جلو رفت تا اینکه رییسی نقطه پایانی بگذارد بر این طنازی‌های اعتدالیون.
علی لاریجانی که ایستاده سمت راست حسن روحانی و پس از اتمام سخنان رییس‌جمهوری، بنا داشت با آن ادبیات مطالبه‌آمیز البته از نوع مذهبی‌اش چندکلامی بگوید، ابتدا به‌ رسم ادب از سیدابراهیم رییسی، رییس قوه قضاییه و میزبان جلسه اخیر سران سه قوه، به‌خاطر آنچه به مزاح «اطعام مساکین» خواند، تشکر کرد و بعد، حسن روحانی، آن را به «غذای نذری این روزها و شب‌ها» توصیف کرد که احتمالا از «هیات و تکایای محل» تهیه شده بود. رییسی نیز البته لبخندی به لب آورد اما بلافاصله گفت که اگر هم نذری امام حسین باشد، تبرک است، بحث را خاتمه داد.موضوع اما در فضای رسانه‌ای و مجازی، به‌ویژه برای طیف خاص از اصولگرایان منتقد دولت و مجلس به این سادگی‌ها خاتمه نیافت. آنها این شوخی و مطایبه آقایان روحانی و لاریجانی را به حساب «روحیه اشرافی‌شان» گذاشتند و کلام رییسی را نیز ناشی از «ساده‌زیستی» رییس دستگاه قضا! آنچه گفتند البته تنها مزاح بود و مطایبه که نه‌تنها ناپسند نیست، بلکه همه‌جا به آن توصیه‌ها شده، اما آنچه اینجا برای یک روزنامه سیاسی می‌تواند محل توجه باشد، بخشی از روانشناسی سیاسی این 3 سیاستمدار عالیرتبه است؛ موضوعی که البته در گذشته، بسیاری از تحلیلگران و بزرگان مطبوعات، بارها و بارها درباره‌اش گفته و نوشته‌اند. اینکه ضعف مهم علی لاریجانی به عنوان یک سیاستمدار، به‌ویژه آنگاه که نیازمند آرای عمومی است، کلام و ادبیات بیش از اندازه سنگین و بعضا دیرفهم برای عموم جامعه است. همین‌طور اینکه زبان ‌بدن، ادبیات و نحوه برخوردهای اجتماعیِ رییسی، کمی بیش از اندازه سرد و جدی است و شاید، همین دلیل ناکامی این دو سیاستمدار اصولگرا (البته با گرایشی متفاوت از یکدیگر) در بزنگاه‌های انتخاباتی همچون انتخابات ریاست‌جمهوری 84 برای لاریجانی و همین انتخابات اخیر برای رییسی است. همان‌طور به‌ باور بسیاری از ناظران قدرت سخنوری و حافظه فوق‌العاده حسن روحانی در مواجهه با مردم، لااقل یکی از رمز و رموز موفقیت او در دو انتخابات اخیر بوده است.شاید این حواشی نیازمند عینکی تیزبین باشد اما جلسه شامگاه چهارشنبه یک حاشیه پررنگ دیگر هم داشت و آن اینکه علی لاریجانی در آن جلسه برای نخستین‌بار بدون عینک در عرصه عمومی حاضر می‌شد؛ موضوعی که به نظر می‌رسد ناشی از جراحی چشم لیزیک رییس مجلس باشد و این، یعنی از این پس اگر گوشه‌ای از صحن هم کسی از نمایندگان جم بخورد، باید بداند که تمام حرکات و سکناتش زیرنظر لاریجانی است! هرچه بود بالاخره این جلسه برگزار شد و به اتمام رسید. البته دیگر مدتی است وعده دیدار روسا آنقدر هم دیر به دیر نیست چراکه با آغاز به کار شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران سه قوه در خردادماه 97، که در پی تاکید رهبری تشکیل شده تا ضمن تسهیل تصمیم‌گیری‌های کلان اقتصادی در شرایط خاص تحریمی امروز کشور، بدون آنکه نیاز به تصویب جزء به جزء مسائل در مجلس، تمشیت امور کند، آقایان چندروز به چندروز کنار هم می‌نشینند و همین شام پرماجرای اخیر هم تنها 4 روز پس از آخرین دیدار رسمی روسای سه قوه در جلسه روز شنبه 9 شهریورماه شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران سه قوه صرف شده است. جالب آنکه با توجه به برگزاری جلسه رای‌اعتماد وزرای «آموزش و پرورش» و «میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری» در روز سه‌شنبه 12 شهریورماه، حداقل دو نفر از این سه (روحانی و لاریجانی)، چهارشنبه، اما در حضور حدود 290 نماینده مجلس دیدار تازه کرده بودند.


نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

چرا مردم «رییسی» را باور کرده اند؟

روزنامه سعودی: همه ما را تنها گذاشته اند

تاثیر شکست نتانیاهو بر روابط اسرائیل و آمریکا

آیا صدا و سیما می تواند هر توییتی را به خبر تبدیل و منتشر کند؟

150 هزار میلیارد تومانی که از بانک ها خارج شده کجا رفت؟

ماجرای پروژه ماساژورسازی

چرا امارات به ائتلاف دریایی آمریکا در خلیج فارس پیوست؟

چه گروهی می‌خواهد جامعه روحانیت را کنار بزند؟

رییس شورای روابط خارجی آمریکا: ترامپ مذاکره نمی کند، دستور می دهد

شکاف ساختاری در زمین سیاسی اسرائیل

اگر جمهوریت را پذیرفتیم باید تحول را هم بپذیریم

باهنر: غیر انقلابی‌ها را هم باید پذیرفت

مک فارلین گفت برای گذشته ها صلوات بفرستید

مدرسه‌های به گل نشسته لرستان

چرا اصلاح‌طلبان مصرند کشور را در آستانه جنگ توصیف کنند؟

ولیعهد ورشکسته

راستی‌ آزمایی ادعای نفتی ‌سعودی‌ها

فرار از پاسخگویی با اسم رمز انسداد سیاسی

نمی خواهم وارد جنگ شوم

داغ بی‌تدبیری بر پیکر هپکو

توپخانه «پایداری» علیه «سلحشوری»

استکبار مقابل سرو بلند قامت مقاومت کوتاه آمد

سکوت حناچی در مقابل سوالات مردم

هشدار فیفا! درها را به روی بانوان باز کنید

چه کسی نفس چیتگر را گرفت؟

تیر خلاص به رویای حاکمان کشورهای عربی

پرویز پرستویی: نمی‌آیم؛ صداوسیما هم‌ ارث پدری شما نیست

جنگ بی‌بی و ژنرال درباره چه موضوعی است؟

خشونت علیه زنان ممنوع

سردرگمی آمریکا و اروپا پس از حمله به آرامکو

بی‌کفایتیِ مدیریتی در پخش کشتی ‌آزاد قهرمانی ‌جهان

موضع آمریکا و اروپا پس از حمله به آرامکو

چاهی که ترامپ در خاورمیانه برای خودش کند

سرمایه داری در قرن 21؛ پیش به سوی کره شمالی

جدال سلیمی‌نمین با اصلاح‌طلبان؛ چه کسی جنگ‌ طلب است؟

طی دو دهه قیمت مسکن در تهران 75 برابر شد

آتش زیر خاکستر اقلیم کردستان عراق

آرامکو در یک شب 500 میلیارد دلار از دست داد

نشست سه‌ جانبه آنکارا و مدیریت منازعه سوریه

نیویورک تایمز: عربستان دوست آمریکا نیست

سید محمود طالقانی؛ مجتهد یا مجاهد؟

فوتبال در ایران؛ مرهم دردها یا آیینه تمام‌نما؟

انتخابات اسرائیل؛ شکست بی بی، تقویت راست گراها

پمپئو در عربستان به دنبال چه بود؟

چرا باید استقلال و پرسپولیس را بخرند؟

آیا انصارالله تولید نفت عربستان را به صفر خواهد رساند؟

فایننشیال تایمز: آیا رخدادهای بیشتری میان ایران و آمریکا در راه است؟

آتش زیر خاکستر اقلیم کردستان

راهکار محمدرضا باهنر برای خروج از چرخه چالش‌ها

واشنگتن پست: آیا ترامپ به سوی دیپلماسی چرخیده است؟