ایران پرسمان

آخرين مطالب

شرط‌بندی دیگر جواب نمی‌دهد مقالات

شرط‌بندی دیگر جواب نمی‌دهد

  بزرگنمايي:

ایران پرسمان -
شرط‌بندی دیگر جواب نمی‌دهد
٧٥
٠
شرق / متن پیش رو در شرق منتشر شده و انتشار آن به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست
احمد غلامی| آفتاب آمد دلیل آفتاب. حسین مرعشی، سخنگوی حزب کارگزاران در گفت‌وگو با روزنامه «اعتماد» و در واکنش به گزارشِ «پیچیدن از راست به راست» که در روزنامه «شرق» سه‌شنبه 12 شهریور منتشر شده بود، ناخواسته گرانیگاهِ این گزارش را تأیید کرده‌ است. قبل از ورود به بحث لازم می‌دانم ناخرسندی‌ام را از ادامه این بحث که به‌نوعی مواجهه‌ای است با دوستان و همکاران سابقم در روزنامه «شرق»، یعنی محمد عطریانفر، محمد قوچانی و سعید لیلاز ابراز کنم. اما از سوی دیگر لازمه شفاف‌سازی و باور به دموکراسی، مواجهه انتقادی با جریان‌های سیاسی است. امیدوارم در این مجادله پا را از این فراتر نگذارم.
حسین مرعشی، یا گزارش «شرق» را دقیق نخوانده ‌است یا بعد از خواندن آن استنباطی متفاوت از دیدگاه نویسنده آن داشته‌ است. در گزارش «شرق» اصلا موضوع حمایت کارگزاران از کاندیداتوری علی لاریجانی مطرح نبود بلکه با صراحت و با تکیه بر گفته‌های محمد عطریانفر، پرونده این بحث مختومه اعلام شده بود؛ «برای کارگزاران سازندگی حمایت از علی لاریجانی موضوعیت ندارد و آنان [کارگزاران] از هر اصلاح‌طلبی اصلاح‌طلب‌ترند». به‌ نظر می‌رسد حسین مرعشی با نادیده‌انگاشتن این بخش از سخنان عطریانفر، آگاهانه گزارش «شرق» را به سمت‌وسوی بحثی کلیشه‌ای برده‌ است و دست بر قضا به نکته‌ای اشاره کرده‌ که بنیان این گزارش است و آن اینکه «کارگزاران روی اسب بازنده شرط نمی‌بندند». گزارش با زبانی محافظه‌کارانه و پیچیده در لفاف ایما و اشاره، نکاتی را مطرح می‌کند ازجمله اینکه کارگزارانی‌ها به دلیل ویژگی تکنوکرات‌بودنشان و تفکری که وامدار نوعی تساهل و مدارا است، چندان به اصول و منش سیاسی خاصی وفادار نیستند و به اقتضای وضعیت سیاسی دچار قبض و بسط می‌شوند؛ تفکری که نه‌تنها مذموم نیست بلکه حامیان فراوانی نیز دارد. به‌ گفته مرعشی، «کارگزاران حزبی است که متناسب با واقعیات و نیازها تصمیم می‌گیرد اما در مورد انتخاب و حمایت از علی لاریجانی باید گفت کارگزاران چهره‌های حزبی دارند که هم رأی بالاتری نسبت به لاریجانی دارند و هم مورد حمایت نظام هستند». بخش اول گفته‌های مرعشی یعنی اینکه «کارگزاران حزبی است که متناسب با واقعیات و نیازها تصمیم می‌گیرد»، دلیل اصلی انتشار این گزارش و مهر تأییدی بر صحت مدعای آن است. در این گزارش صرفا با یک تحلیل ساده مواجهیم، تحلیلی براساس این پرسش صریح که چرا اعضای کارگزاران در ماه‌های گذشته با خبرگزاری تسنیم، گفت‌وگوهای مشروحِ شفاهی و تصویری داشته‌اند. آیا همین «واقعیات و نیازها» است که آنان را واداشته در رسانه‌های اصولگرا به گفت‌وگو بنشینند و از سر همدلی با آنان برآیند. شاید این گفت‌وگوها به شکلی تصادفی رخ داده باشد که در پایان گزارش به این احتمال نیز اشاره شده است، اما خواسته یا ناخواسته فرایند این گفت‌وگوها مانند موتوری عمل می‌کند که کارش یکسان‌سازی است و در این شرایط این امر به سود اصلاح‌طلبان نخواهد بود. البته ناگفته پیداست که چندی پیش، مرعشی هم گفت‌وگویی مفصل و دوساعته با خبرگزاری فارس انجام داد که در گزارش «شرق» به آن هیچ اشاره‌ای نشده بود؛ زیرا او چهره‌ای است که مصاحبه‌هایی ازاین‌دست ازسوی ایشان نه سؤال‌برانگیز است و نه مذموم.‌
در گزارش «شرق» از چهره‌هایی از کارگزاران نام برده شده که همگی پیش‌ازاین زندان‌های طولانی‌مدت داشته‌اند و مستقل و منتقد بوده‌اند. البته بدیهی است که منظور از مستقل‌بودن در اینجا، مستقل‌بودن در ساختار نظام است نه خارج از آن. آقای مرعشی کاملا درست می‌گوید اما قرائت ایشان از کارگزاران همان است که به آن انتقاد وارد است. هر حزبی روی اسبی شرط می‌بندد که به اصول و راهبردهای آن حزب باور داشته باشد اما پیش‌ازاین محمد عطریانفر در گفت‌وگو با اقتصادنیوز به تاریخِ 16 مهر 97 درباره حمایت از علی لاریجانی گفته‌ بود: «اگر دوستان اصلاح‌طلب به این اجماع برسند، همگی وظیفه داریم تا از آقای لاریجانی حمایت کنیم. اما بهتر بود سؤال را به این شکل طرح کنید که آیا اصلاح‌طلبان درباره وی به اجماع می‌رسند؟ بله محتمل است». حسین مرعشی نیز در گفت‌وگوی دیگری در مواجهه با نقل‌قولی از عطریانفر که گفته بود «نقد لاریجانی را به نسیه عارف ترجیح می‌دهیم»، پاسخ می‌دهد که «هنوز زود است»! این پاسخ، با صراحت روز گذشته او در گفت‌وگو با روزنامه «اعتماد» که «حزب کارگزاران دست‌کم به اندازه انگشتان یک دست چهره سیاسی برای کاندیداتوری در انتخابات ریاست‌جمهوری دارد»، منافات دارد.‌ غلامحسین کرباسچی اما مواجهه‌ای مستدل و واقع‌بینانه با گزارش «شرق» دارد. او با فاصله‌گذاری بین استعاره عملگرا و فرصت‌طلب تلاش می‌کند از خصیصه عملگراییِ تکنوکرات‌ها دفاع کند و در دفاع از این رویکرد، ضعف‌های احتمالی آن را هم بپذیرد. گاه دو استعاره عملگرایی و فرصت‌طلبی ناخواسته با یکدیگر تقارن پیدا می‌کنند و در نبود یک گفتمان ویژه و خاص، این تقارن اجتناب‌ناپذیر می‌شود.
کرباسچی خود بر این نکته واقف است که می‌گوید: «درواقع حزب کارگزاران سازندگی یک جریان سیاسی عملگراست و خود این حزب فی‌نفسه فاقد گفتمان ویژه و خاص برای پیشبرد اهداف خود است. با توجه به همین رویکرد عملگرایانه، طبیعی است که چنین انتخاب‌هایی صورت بگیرد و [اعضا] با خبرگزاری‌هایی مانند تسنیم هم مصاحبه کنند».
به ‌نظر می‌رسد طیف‌ها و احزاب سیاسی موجود، در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری در حالِ آرایش سیاسی تازه‌ای هستند. اما در وضعیت مستقر، فضای سیاسی بیش از یکدست‌سازی و ائتلاف‌های انتخاباتی نیازمندِ برجسته‌سازی تعارضات واقعی و مطالبات مدنی است که به دلیل تأکید بر وضعیت استثنائی ناشی از تحریم و خطر جنگ در سال‌های اخیر اولویت خود را از دست داده، از طرف سیاست‌مداران به تعویق افتاده و بعید نیست که به اعتراضات مردمیِ دیگر یا دست‌کم بی‌اعتمادی و ناامیدی مردم از طیف‌های سیاسی داخلی منجر شود. چنین وضعیتی نیازمند سیاست‌های هوشمندانه و حساب‌شده‌تری از شرط‌بندی بر سر مهره‌های موجود سیاسی است.


نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

جنگ بی‌بی و ژنرال درباره چه موضوعی است؟

خشونت علیه زنان ممنوع

سردرگمی آمریکا و اروپا پس از حمله به آرامکو

بی‌کفایتیِ مدیریتی در پخش کشتی ‌آزاد قهرمانی ‌جهان

موضع آمریکا و اروپا پس از حمله به آرامکو

چاهی که ترامپ در خاورمیانه برای خودش کند

سرمایه داری در قرن 21؛ پیش به سوی کره شمالی

جدال سلیمی‌نمین با اصلاح‌طلبان؛ چه کسی جنگ‌ طلب است؟

طی دو دهه قیمت مسکن در تهران 75 برابر شد

آتش زیر خاکستر اقلیم کردستان عراق

آرامکو در یک شب 500 میلیارد دلار از دست داد

نشست سه‌ جانبه آنکارا و مدیریت منازعه سوریه

نیویورک تایمز: عربستان دوست آمریکا نیست

سید محمود طالقانی؛ مجتهد یا مجاهد؟

فوتبال در ایران؛ مرهم دردها یا آیینه تمام‌نما؟

انتخابات اسرائیل؛ شکست بی بی، تقویت راست گراها

پمپئو در عربستان به دنبال چه بود؟

چرا باید استقلال و پرسپولیس را بخرند؟

آیا انصارالله تولید نفت عربستان را به صفر خواهد رساند؟

فایننشیال تایمز: آیا رخدادهای بیشتری میان ایران و آمریکا در راه است؟

آتش زیر خاکستر اقلیم کردستان

راهکار محمدرضا باهنر برای خروج از چرخه چالش‌ها

واشنگتن پست: آیا ترامپ به سوی دیپلماسی چرخیده است؟

5 نگرانی استراما در دربی

جانشین بولتون کیست؟

2 اشتباه بزرگ ناطق به روایت توکلی

اعتراف و تقدیر اصلاح‌طلبان از اقدامات قوه‌قضائیه در مبارزه با فساد

ملاقات ترامپ-روحانی فرض محال است

افول هژمونی دلار؟!

بازگشایی پرونده ترور شهدای هسته‌ای در وزارت اطلاعات

نتانیاهو در برزخ کرسی نخست‌وزیری یا رفتن به زندان

عبور از زلزله اقتصادی

انتخاب ناگزیر بن‌سلمان‌ها

به مطالبه‌گران شفافیت آرا مشکوکم

دانشجوی قلابی!

در شمایل کامل یک «کاپیتان»

نبرد «مدیری» با «هیولا»

ماجرای ناپدید شدن 20 ثانیه‌ای زهرای 2 ساله

پس از حمله به آرامکو چه سناریویی در حال طراحی است؟

یک پرونده و چند پرسش

حمله به حجاب کامل با گرانى!

مرگ تدریجی یک سازمان

اصولگرایان خود را به خواب زده‌اند

آمارهای گول زننده معیشتی

شوک پول کثیف به کنکور پزشکی

برج طوبی در مسیر پلاسکو

طرفدار سابق برجام جانشین بولتون می‌شود؟

تله مذاکره برای تضعیف عناصر اقتدار ایران

قصاص راهبردی؛ نفت در برابر نفت!

پیش و پس از بولتون، دو دوره متمایز ترامپ