ایران پرسمان

آخرين مطالب

سرمقاله جمهوری اسلامی/ الزامات شرایط حساس يادداشت

سرمقاله جمهوری اسلامی/ الزامات شرایط حساس

  بزرگنمايي:

ایران پرسمان -
سرمقاله جمهوری اسلامی/ الزامات شرایط حساس
٧٩
٠
جمهوری اسلامی / « الزامات شرایط حساس » عنوان یادداشت مدیرمسئول روزنامه جمهوری اسلامی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
بسم‌الله الرحمن الرحیم
این درست است که کشور ما اکنون در شرایط حساسی قرار دارد. هرچند این حساسیت در حدی نیست که بتوان آن را حالت فوق‌العاده نامید ولی همین که بزرگ‌ترین قدرت مادی امروز جهان با ما درحال جنگ اقتصادی است و در عرصه نظامی نیز شاخ و شانه می‌کشد و تهدید می‌کند، شرایط را حساس می‌دانیم.
در شرایط حساس کشور، رعایت اموری بر همه لازم است. این، یک لزوم عقلی است حتی اگر قرار و قانونی هم به‌صورت تدوین شده درباره آن وجود نداشته باشد. مهم‌ترین موارد را در اینجا برمی‌شمریم.
اول آنکه حرف اول و آخر را باید از رهبری شنید و در چارچوب سیاست‌های تعیین شده توسط ایشان حرکت کرد. این، فقط وظیفه‌ای نیست که برعهده قوای سه‌گانه رسمی کشور باشد، تمام اجزاء و ارکان و آحاد ملت باید در این چارچوب حرکت کنند تا با حفظ انسجام عمومی، قدرت حداکثری در برابر توطئه‌های دشمن بکار گرفته شود و دشمن نیز بفهمد که ما وحدت کلمه داریم و نمی‌تواند به ایجاد تفرقه و تشتت دل ببندد.
این وحدت کلمه، منافاتی با ابراز نظر و ارائه مشورت‌ها به رهبری و سایر ارکان نظام ندارد و همه می‌توانند با رعایت وحدت کلمه، نقطه‌نظرهای خود را ارائه نمایند تا در بهینه‌شدن سیاست‌ها و بهره‌برداری حداکثری از استعدادها در مقابله با توطئه‌ها و ترفندهای دشمن مشارکت نمایند.
دوم آنکه قوه مجریه به‌عنوان کارگزار اصلی باید از حمایت‌های همه‌جانبه برخوردار باشد تا بتواند سیاست‌ها را به‌درستی به اجرا درآورد. در عرصه عمل، تبلیغات و تصمیم‌سازی‌ها، اکنون قوه مجریه نه‌تنها حمایت نمی‌شود بلکه با موانع زیادی مواجه است. علاوه بر روش غیراصولی بعضی رسانه‌ها به‌ویژه رسانه ملی که به شکل‌های مختلف، کارگزاران اجرائی کشور را تضعیف می‌کنند و حتی در مواردی زحمات آنها را بر باد می‌دهند، در میدان عمل نیز بعضی دستگاه‌ها با اقدامات هماهنگ نشده خود، موانعی بر سر راه آنها به وجود می‌آورند که در اجرای سیاست‌ها اخلال می‌شود و یا سیاست‌های اجرا شده زیر سوال می‌رود. قوه مجریه باید در شرایط حساس کشور مورداعتماد افکار عمومی باشد تا بتواند با قدرت در برابر دشمن بایستد.
نمی‌خواهیم حق انتقاد را نادیده بگیریم و قوه مجریه را مطلق‌العنان بدانیم. انتقاد حق آحاد ملت است و رسانه‌ها باید با انتقاد کردن، به مسئولین در پیمودن مسیر صحیح کمک کنند، ولی این آرمان بلند هنگامی محقق خواهد شد که انتقادکنندگان همیشه انصاف را رعایت کنند و به تصور انتقاد در دام انتقام نیافتند.
سوم آنکه هرکس و هر قوه و دستگاه و ارگان و نهاد باید فقط در محدوده وظایف و اختیارات خود سخن بگوید و در اموری که خارج از وظایف و اختیارات آنهاست دخالت نکند. واقعیت اینست که متاسفانه بسیاری از مسئولان، زیاد حرف می‌زنند و در مواردی نیز خارج از محدوده‌ای که مربوط به آنهاست سخن می‌گویند. نظامیان وظایف مشخصی دارند که باید به آنها عمل کنند ولی ورود آنها به عرصه سخنوری که در بسیاری موارد مشکل‌ساز هم هست، اکنون به یک عادت تبدیل شده و گویا بعضی از آنها تمرین سخنرانی کردن را از وظایف ذاتی خود می‌دانند!
قطعاً این روش باید منسوخ شود و دستگاه‌های نظامی ما هم همچون سایر کشورها فقط در موارد ضروری و در موضوعاتی که به آنها مربوط می‌شود، مطالب تدوین‌ شده‌ای را توسط سخنگوی رسمی خود اطلاع‌رسانی کنند. این روش، قطعاً به انسجام کمک می‌کند و راه را بر سوءاستفاده دشمن از بعضی سخنان حساب نشده می‌بندد.
و چهارم آنکه صاحبان تریبون ازجمله ائمه جمعه در تمام فصول به‌ویژه در شرایط حساس کشور باید از ورود به مسائل اختلافی و جناحی پرهیز و مطالب خطبه‌های نمازجمعه و محتوای سخنرانی‌های خود را حداقل بر سه موضوع متمرکز کنند که عبارتند از: امید بخشیدن به مردم، تقویت وحدت و تلاش برای ارتقاء اخلاق در جامعه. متاسفانه اکنون به این سه اصل بسیار مهم بی‌توجهی می‌شود و تاسف بالاتر اینکه در بسیاری از این تریبون‌ها ناامیدی به جامعه تزریق می‌شود، به تفرقه دامن زده می‌شود و فرهنگ بداخلاقی انتشار می‌یابد.
در شرایط حساس کشور باید با نمایش وحدت و امید و اخلاق‌مداری، اقتدار خود را به رخ دشمنان بکشیم و با تکیه بر اقتدار معنوی بر دشمنانی که خود را صاحب قدرت برتر مادی می‌دانند غلبه کنیم.


نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

سرمقاله اطلاعات/ موانع توسعه و ثبات ارزش پول ملی کدامند؟

سرمقاله کیهان/ حکایت تکراری

سرمقاله رسالت/ حراج واقعی اینجاست!

سرمقاله شرق/ درباره شفاف‌سازی رأی نمایندگان

سرمقاله اعتماد/ تضییع حق‌الناس

سرمقاله دنیای اقتصاد/ وصله ناجور بنزین

سرمقاله ایران/ تضاد رسمی و شرعی و کلاهبرداری‌های ملکی

سرمقاله آرمان ملّی/ آرامکو در ناآرامی

سرمقاله جوان/ قوه قضائیه در مسیر تحقق انتظارات مردم و نظام

سرمقاله جمهوری اسلامی/ استقرار حاکمیت ملی در سوریه

سرمقاله خراسان/ آن سوی ماجرای حمله به آرامکو

سرمقاله کیهان/ چرا هلیم حواشی را هم می‌زنند؟

سرمقاله رسالت/ مخاطب بایدها، انگار نه ‌انگار

سرمقاله شرق/ فساد در ایران و مبارزه با معلول به‌جای علت

سرمقاله اعتماد/ فرهنگ‌سازی یا نفرت‌پراکنی

سرمقاله ایران/ دیروز، امروز و آینده آموزش عالی ایران

سرمقاله دنیای اقتصاد/ دهه‌های گمشده اقتصاد ما

سرمقاله حمایت/ شاقول اولویت های کشور

سرمقاله سیاست روز/ منطقه در انتظار تعاملات سه جانبه

سرمقاله مردم سالاری/ موانع پیش‌روی مذاکره ایران و آمریکا

سرمقاله آفرینش/ آقایان؛ مشکل این فوتبال، ساختاری است!

سرمقاله خراسان/ حبس زدایی؛گلوگاه پیشگیری از جرم

سرمقاله جوان/ نقد اعضای دفتر رهبری امکان‌پذیر است؟

سرمقاله خراسان/ لایه های پنهان نطق آتشین نصر ا...

سرمقاله کیهان/ کمال‌طلبی‌کور و جنگ هوشمند دشمن

سرمقاله رسالت/ شما دلسوز ما نیستید!

سرمقاله شرق/ سیاست‌های منسوخ

سرمقاله ایران/ خود ویرانگری قطبی کردن

سرمقاله اعتماد/ تناقض گفتار و عمل

سرمقاله دنیای اقتصاد/ حاکمیت قانون و مبارزه با فساد

سرمقاله فرهیختگان/ استعمار فراحاکمیت و استقلال مجازی

سرمقاله آفرینش/ پراید در بن بست راهور

سرمقاله سیاست روز/ مرغ همسایه غاز نیست!

سرمقاله خراسان/ اخراج بولتون تاکتیک یا تغییر؟

سرمقاله کیهان/ به «خاورمیانه جدید» خوش آمدید!

سرمقاله شرق/ محکومانی در انتظار رسیدگی علنی منصفانه

سرمقاله اعتماد/ کاهش ناملایمات

سرمقاله ایران/ مسأله اجتماعی یا بازتولید هنجارهای جایگزین

سرمقاله دنیای اقتصاد/ اخراج بولتون برای ایران چه معنایی دارد؟

سرمقاله سیاست روز/ بازی جدید ترامپ

سرمقاله جمهوری اسلامی/ تحلیل سیاسی هفته

سرمقاله تعادل/ جهان وارد صف‌بندی‌های نوین می‌شود

سرمقاله حمایت/ درباره پایان اسراییل

سرمقاله خراسان/ مذاکره ترامپ و طالبان در بن بست؟

سرمقاله کیهان/ برگی از رمزهای عاشورا

سرمقاله اعتماد/ ترس از نتیجه معکوس

سرمقاله دنیای اقتصاد/ شرط مولدسازی دارایی‌های دولت

سرمقاله ایران/ عزاداری یا تبلیغات سیاسی

سرمقاله آفرینش/ تفاوت محسوس میان متهمان "معیشتی و امنیتی"

سرمقاله جمهوری اسلامی/ جایگاه واقعی رسانه ملی